21.5.10
18.5.10
"Τα παιδιά του δρόμου"
Υπάρχει μία λύση για να μην πετάμε τίποτα από τα ρουχαλάκια και παιχνίδια που δεν χρησιμοποιούν πια τα παιδιά μας και που είναι φυσικά σε καλή κατάσταση.
"Τα παιδιά του Δρόμου" είναι ένα σπίτι που φιλοξενεί και "χρηματοδοτεί" φτωχά παιδιά και οικογένειες απ' όλο τον κόσμο που "δεν έχουν στον ήλιο μοίρα". Αφορά παιδιά που είτε είναι ορφανά, είτε οι οικογένειές τους είναι πολύ φτωχές.
Δέχονται τα πάντα σε καλή κατάσταση (ρούχα, παιχνίδια, μικροέπιπλα, καρότσια, κλπ) για ηλικίες που αφορούν ακόμη και βρέφη. Γι' αυτό το λόγο, εάν θέλεις, μπορείς να συμβάλλεις κι εσύ βοηθώντας αυτά τα παιδάκια δίνοντάς τους λίγη χαρά.
"Τα παιδιά του δρόμου" βρίσκονται στη διεύθυνση: Αρίστωνος 6-8 και γωνία Κωνσταντινουπόλεως 165 Μεταξουργείο, Κολωνός
Υπεύθυνη Κοινωνική Λειτουργός : κα Μυρτώ Λαιμού
Τηλέφωνο : *210.5239.402* και *210.5221.149
*Ώρες : 11.00 - 18.00 καθημερινά
Αν δεν έχεις κάτι να προσφέρεις, απλά προώθησε αυτό το μήνυμα σε όσα περισσότερα άτομα μπορείς.
1.4.10
27.3.10
Κοινωφελής εργασία αντί φυλακής
Η κοινωφελής εργασία απευθύνεται σε άτομα τα οποία λόγω οικονομικών δυσκολιών αδυνατούν να αποπληρώσουν τις χρηματικές ποινές που τους έχουν επιβληθεί, με αποτέλεσμα (μέχρι πρότινος) να βρίσκονται αντιμέτωπα με την απειλή της φυλάκισης. Κάθε ημέρα φυλάκισης μετατρέπεται σε κοινωφελή εργασία 4 ωρών ημερησίως, το δικαστήριο ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντος, μπορεί να ορίσει την κοινωφελή εργασία από 2 έως και 6 ώρες ημερησίως.
Ο Δήμος Ερμούπολης εφάρμοσε πρώτος το εν λόγω πρόγραμμα από τα τέλη του 2008, με την Υπηρεσία Επιμελητών Κοινωνικής Αρωγής (ΥΕΚΑ) Σύρου (Βοκοτοπούλου 18 και Ανδρου, Ερμούπολη Σύρου, τηλ.: 2281089310 ) να επιμελείται του συντονισμού, της οργάνωσης και της εποπτείας του όλου προγράμματος.
Εδώ και εννιά μήνες ο Χρήστος Ρουσουνέλος εργάζεται ως κηπουρός στον Δήμο Ερμούπολης. «Είχαμε μια επιχείρηση με λουκούμια, αντιμετωπίσαμε ξαφνικά οικογενειακό πρόβλημα και όλα πήγαν πίσω. Η ποινή που μου επεβλήθη ήταν 10.000 ευρώ, τα οποία ξεπληρώνω με αυτό τον τρόπο. Λίγο καιρό θέλω ακόμη για να τελειώσω. Το μέτρο είναι ανθρώπινο, πολύ καλύτερο από το να πας φυλακή. Μακάρι να δοθούν τέτοιες ευκαιρίες και σε άλλους που θα τύχουν να βρεθούν σε δύσκολη θέση». Ο 31χρονος οικογενειάρχης με ένα παιδί, τα απογεύματα εργάζεται ως έκτακτος στην αμμοβολή και το βάψιμο στο Νεώριο, αφού τα έξοδα τρέχουν. «Οταν η εισαγγελέας μού πρότεινε αυτή τη λύση δεν το πίστευα. Δεν το σκέφτηκα πολύ, ήταν σωτηρία για μένα και την οικογένειά μου».
Η Υπηρεσία Επιμελητών Κοινωνικής Αρωγής Σύρου αποτελεί νεοσύστατη υπηρεσία του τότε υπουργείου Δικαιοσύνης που λειτουργεί από τον Ιανουάριο του 2007 με έδρα την Ερμούπολη και περιφέρεια αρμοδιότητας τα νησιά των Κυκλάδων και τη Σάμο. Εχει τον χαρακτήρα μιας κοινωνικής υπηρεσίας των δικαστηρίων και παρέχει πληροφόρηση, συμβουλευτική και κοινωνική υποστήριξη σε άτομα που έχουν εμπλακεί με την ποινική δικαιοσύνη.
Σε όλη τη χώρα έχουν συσταθεί συνολικά 14 αντίστοιχες υπηρεσίες, οι οποίες στελεχώνονται αποκλειστικά από κοινωνικούς επιστήμονες (κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους και εγκληματολόγους), με στόχο την προσέγγιση των κοινωνικών και ψυχολογικών διαστάσεων της παραβατικότητας των ενηλίκων.
Οπως τονίζεται από την ΥΕΚΑ Σύρου, «τα άτομα που αδυνατούν να αποπληρώσουν τις χρηματικές ποινές έχουν πλέον τη δυνατότητα να μετατρέψουν την ποινή τους σε παροχή δωρεάν εργασίας σε κρατικούς φορείς που έχουν πιστοποιηθεί από το υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Για την επιλογή του είδους της εργασίας που παρέχεται, λαμβάνονται υπ’ όψιν η φύση και οι συνθήκες τέλεσης της αξιόποινης πράξης, η ηλικία και η υγεία του καταδικασμένου, καθώς και το επάγγελμα και οι δεξιότητές του. Ευελπιστούμε δε ότι στο μέλλον και οι λοιποί νησιωτικοί δήμοι των Κυκλάδων θα δρομολογήσουν διαδικασίες για την ένταξή τους στο πρόγραμμα».
(http://kala-nea.gr)
26.3.10
20.3.10
4.2.10
Ελληνικές φυλακές
«Ο κρατούμενος δε στερείται κανένα άλλο δικαίωμα παρά μόνο την ελευθερία του»
Το πρόσφατο τραγικό συμβάν, με τέσσερις κρατούμενους των Φυλακών Κορυδαλλού απανθρακωμένους, έφερε, έστω και για λίγο, στο προσκήνιο τον αθέατο κόσμο της σωφρονιστικής πραγματικότητας στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό ωστόσο θα ήταν κρίμα να συνδεθεί αποκλειστικά με –σπανίζουσες, άλλωστε– πολιτικές ευθύνες Υπουργών, καθώς και με τυχόν ατομικές ευθύνες σωφρονιστικών υπαλλήλων ή τεχνικές ελλείψεις της υποδομής. Αντίθετα φαίνεται να είναι αποτέλεσμα μιας συνολικότερης πολιτικής που ασκείται εδώ και χρόνια στο χώρο της αντεγκληματικής πολιτικής:
- Η αντεγκληματική λειτουργία εστιάζεται στις πλέον αδύναμες κοινωνικά ομάδες (αλλοδαποί, τοξικομανείς). Οι στρατιές των φτωχών και εξαθλιωμένων, τελικά κερδίζουν την κρατική προσοχή, όχι όμως ως μέριμνα αλλά ως καταστολή!
- Η φυλακή έπαψε πια να συγκινεί τις μεγάλες πλειοψηφίες και να εγείρει το ενδιαφέρον των πολιτικών και κοινωνικών κινημάτων αλλά και των νέων ανθρώπων. Η αδιαφορία των Μ.Μ.Ε. απέναντι στην αθλιότητα του εγκλεισμού, επιτρέπει στους πολιτικά υπευθύνους να συνεχίζουν την ίδια αδιάφορη στάση τους, καθώς φαίνεται να έχει ξεχαστεί η υποχρέωση του κράτους για παροχή στοιχειώδους προστασίας σ’ εκείνους που αυτό το ίδιο έχει εξαναγκάσει σε εγκλεισμό. Αρκεί να σκεφθεί κανείς πόσο μεγαλύτερος θα ήταν ο αντίκτυπος από την ύπαρξη ισάριθμων «ευυπόληπτων» θυμάτων, αν το τραγικό γεγονός είχε λάβει χώρα σε σχολείο, νοσοκομείο ή μέσο συγκοινωνίας.
- Η πολιτική επιλογή περιχαράκωσης της φυλακής, με τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό των διοικητικών ελέγχων και την περιστολή της δράσης των μη κυβερνητικών οργανώσεων, δημιούργησε συνθήκες άνθησης της αυθαιρεσίας, της διαφθοράς και βέβαια παραβίασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
- Η προσήλωση αποκλειστικά και μόνο στη «φυλακτική» διάσταση του σωφρονισμού συνδυάστηκε με την απουσία μέριμνας για την ποιότητα της διαβίωσης των κρατουμένων. Μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης φαίνεται να είναι η αποφυγή της απόδρασης. .
- Η υπέρμετρη αυστηροποίηση των δικαστικών αρχών, σε κάθε ποινική υπόθεση, υπό το φάσμα του παραδικαστικού κυκλώματος οδήγησε σε αφόρητη υπερσυγκέντρωση κρατουμένων. Σ’ αυτό το κλίμα η αθώωση μπορεί να γεννήσει υποψίες διαπλοκής – η καταδίκη ποτέ, καθώς κανείς δικαστής δεν ελέγχεται για τυχόν καταδικαστική απόφαση.
Μετά απ’ όλα αυτά, η διαβεβαίωση του Σωφρονιστικού Κώδικα ότι «ο κρατούμενος δε στερείται κανένα άλλο δικαίωμα παρά μόνο την ελευθερία του» ηχεί, πλέον, ως κακόγουστο αστείο αφού όλο και περισσότερο φαίνεται να διακυβεύεται η αξιοπρέπεια, η υγεία, η ασφάλεια, εσχάτως δε και η ίδια η ζωή των κρατουμένων, και μάλιστα από μια έννομη τάξη η οποία διατείνεται ότι θεοποιεί την ασφάλεια –προφανώς όλων πλην των φυλακισμένων!– και την αντιπαρατάσσει ως αυτοτελές δικαίωμα ισάξιο προς την ελευθερία.
Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εκφράζει την ανησυχία της για τις τελευταίες εξελίξεις και τονίζει την ανάγκη σεβασμού των δικαιωμάτων των κρατουμένων – ανθρώπων. Ο σεβασμός αυτός αποτελεί όχι μόνο ανθρωπιστική επιταγή αλλά και οφειλή του κράτους δικαίου.
ΕΔΕΑ www.hlhr.gr/press-el.htm
